Friday, June 21, 2013

காற்று


நம் நிலத்தை விட்டு அனைவரும் சென்றுவிட்டீர்கள். நம் வீட்டை, அதன் அமைப்பை, அதன் அரவணைப்பை... யாதொன்றும் நினைவிலில்லா தொலைவில் இப்போது அமர்ந்துவிட்டீர்கள். யாருமற்ற வீட்டின் கதவுகளைத் திறந்து, திரைகளை விலக்கி, அலைந்து திரிந்து வெளியேறிச்செல்லும் காற்றை மட்டும் மறந்துவிடவேண்டாம்.

இங்கே நம் தோட்டத்தில் சில மலர்செடிகளை நட்டு வைத்திருக்கிறேன். வேலியோர சிறுநிழலில் அவை அசைந்து கொண்டிருக்கின்றன. இன்னும் சிறிது காலத்தில் அனைத்தும் பூக்கத்தொடங்கிவிடும். தவிர்க்கவியலா நறுமணம் இவ்வெளியெங்கும் பரவும். உலர்ந்துதிரும் இதழ்களை தழுவும் காற்று சமவெளி நோக்கிப் பயணிக்கும்.

நம் பிணக்குகள், சச்சரவுகள் அனைத்தும் அவ்விதழ்களைப்போல உலர்ந்து உதிரும் காலமொன்றும் விரைவில் வரும். நகரங்கள்தாண்டி தழுவவரும் அந்த காற்றை மட்டும் தடுத்துவிடாதீர்கள். அப்போதுதான் மறைந்துபோன உங்கள் நினைவடுக்குகளில் நம் வீட்டைத் தேடமுடியும். இறுதியாய் பார்த்த என் முகம் சற்று தோய்ந்து போயிருந்ததை நியாபகப்படுத்த முடியும்.

பின் ஒருமுறை காற்று வந்த திசையை திரும்பிப் பாருங்கள். நெடுந்தொலைவில் ஒரு முதியவன் காத்திருப்பதை கண்டுகொள்ளலாம். திரும்பி வரும் வேளையில் வரவேற்க நானில்லை எனில் வருந்த வேண்டா. நம் தோட்டத்து மலர்கள் உங்களை சிரித்தபடி வரவேற்கும்.

இப்போதைக்கு... 

தொலைவிலிருந்து வரும் காற்றையும் அது சுமந்து வரும் உணர்வையும் மட்டும் தெரிந்துகொள்ளுங்கள்...


1 comments:

ஆரூரன் விசுவநாதன் said...


வாழ்த்துக்கள் ராசா

Post a Comment

கருத்துக்களை பதிவு செய்யுங்கள்...

Share

Bookmark and Share
 

அகல்விளக்கு Copyright © 2011 -- Template created by O Pregador -- Powered by Blogger